Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

Σε μαύρο φόντο




Σε μαύρο φόντο


Στεκόσουν πάντα δειλά, πίσω από τις λέξεις

στη σκιά τους


πίσω απ’ τις πιο φωτεινές

όπως της χαράς και της αγάπης


μα κι απ’ τις πιο σκοτεινές ακόμη

όπως της λύπης και της μελαγχολίας


δεν ξέρω τι πετύχαινες μ’ αυτό!


Ίσως εκεί στον ίσκιο τους

μπορούσες να ξαποστάσεις

μα και ν’ αποστασιοποιηθείς


καθόσουν με τις ώρες και αγνάντευες

κι όταν οι λέξεις έφταναν στο ηλιοβασίλεμά τους

έγερνες κι αποκοιμιόσουν σαν σε ζεστή αγκαλιά


χωρίς να μιλάς


λέξεις πιασμένες χέρι χέρι

ή κουρνιασμένες σε ντιβάνι χαμηλό

έχουνε τόσα να σου πουν στη σιωπή τους


κι εσύ ήξερες να διαβάζεις τη σιωπή

και να τη μετράς


με χαμόγελα, με δάκρυα


με αστέρια, με φεγγάρια και βροχές…


τα πιο όμορφα πράγματα ενεργούν σιωπηλά μέσα μας,

στο ξανάπα, μα κάθε φορά νιώθω πως είναι η πρώτη


το θαύμα της Ζωής, στη σιωπή γεννιέται

όπως σιωπηλό είναι το βλέμμα ενός μωρού

και των λουλουδιών το άνοιγμα


κι εγώ σε φόντο μαύρο γέρνω και σου μιλώ

όχι για να καταργήσω τη σιωπή σου

μα για να καταφέρω με αυτή ν’ αναμιχθώ



5 σχόλια:

  1. Καλησπέρα Μαργαρίτα μας!!!!!!
    με λέξεις πιασμένες χέρι χέρι.....

    Πολύ όμορφη γραφή

    Να είσαι καλά!!!!!!!!!!

    Καλό ξημέρωμα
    Φιλιά θαλασσινά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. η απέραντη σιωπή προηγήτε της μεγαλης εκρηξης
    που γεννα τη ζωή σε όλες τις τις μορφές
    σε φόντο μαυρο γλυκά μελαγχολικό Μαργαριταρένιο

    φιλιά πολλά
    να είσαι παντα καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ..πολύ όμορφο..
    ..πολύ μαύρο φόντο τελευταία..
    ..η μουσική δένει τόσο υπέροχο με το blog και τις λέξεις σου..
    σε φιλώ καλή μου φίλη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όμορφο αυτό που έγραψες Μαργαρίτα....
    Φόντο μαύρο και ανάλογη μουσική....
    Κι΄εγώ αναρωτιέμαι γιατί?...
    Την αγάπη μου έχεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Την αγάπη μου φίλοι μου...

    μόνο αυτή έχω ν' αφήσω κι ένα ευχαριστώ!!!

    Σας φιλώ γλυκά ***

    ΑπάντησηΔιαγραφή