Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

Χαράζει


είναι που χάραξε και πάλι η αλήθεια στην ψυχή μου

τώρα που τίποτε πια δεν περιμένω

γερμένη στην αγκαλιά της σιωπής

απαλλαγμένη από σκιές του παρελθόντος

συμφιλιωμένη με του χθες τις απειλές

μικρή, μέσα στου σύμπαντος τη θέα

στάλα στη θάλασσα που λέγεται ζωή

το πρώτο χάραμα

κι ίσως το τελευταίο

βλέφαρα κλείνουν τις αυλαίες της σκηνής

10 σχόλια:

  1. Eύχομαι Μαργαρίτα μου η αυλαία για σένα να μην κλείσει ποτέ αλλά και τα χαράματα που θα δεις να είναι πολλά-πολλά και ΟΜΟΡΦΑ!
    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ' ευχαριστώ πολύ Εύα μου...

    Δύση και Ανατολή πάντα συνοδεύουν τις στιγμές μας!

    Να είσαι καλά ρομαντική μου φίλη..

    η μελωδία αφιερωμένη :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. έγραψα και... εγώ! ένα ποίημα. Κάποτε θα το διαβάσεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Mary μου, χαίρομαι που σε βλέπω...

    είπα πολλές φορές δεν θα ξαναγράψω..

    διαψεύστηκα παταγωδώς!!!

    Η διάθεση αποτυπωμένη είναι αυτή μου η ανάρτηση

    τίποτε μόνιμο :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. θα χαρώ να διαβάσω ποίημα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. το πρώτο χάραμα...πριν το επόμενο...

    φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Να ζήσετε ευτυχισμένοι ιπποποταμάκι μου ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μ΄αρέσει πολύ και σ΄ευχαριστώ Μαργαριτάκι μου ευαίσθητο!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πολύ Χαίρομαι!!! Καλό σου τριήμερο Ευάκι μου :)***

    ΑπάντησηΔιαγραφή