Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

στου ουρανού σου το στερέωμα


κινούμενοι αιθέρες
αιωρούμενες ανταύγειες
στου ουρανού σου το στερέωμα

ένας κόσμος απλός και μέγας
μέγας ακριβώς γι αυτό
για την απλότητα που κλείνει

όπως τα φρεσκοπλυμένα σεντόνια
της μητέρας
με τη λευκότητα της νιότης
που μας τυλίγουν θαλπωρή


τόσοι συνειρμοί!

κάποτε θέλω να καθίσω
στου νου σου τ' απόκρημνα ακρογιάλια
που λούζονται απ' το γαλάζιο του ουρανού
και βρέχονται απ' της καρδιάς σου
τα μπλε βαθυγάλανα νερά

εξορκίζοντας κάθε κακό και κάθε θλίψη
διαλύοντας τα σκοτάδια του παρελθόντος

γιατί το σήμερα, αύριο πάλι εχθές θα είναι
κάθε αύριο κρύβει μέσα του ένα εχθές

κι ο κόσμος μας το ίδιο
κι εσύ μέρος εκείνου

σαν σε κοιτώ
την ωριμότητα του αύριο
και την αφέλεια του χθες
σου αναγνωρίζω



2 σχόλια: