Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

μία ζωή ένα τριαντάφυλλο





μμμμμ πώς μοσχοβολάς!!
θέλω να σε αγγίξω μα δε μπορώ
τόσα αγκάθια!!
μόνο να σε μυρίζω μπορώ
και να σε κοιτάζω


θέλω να σου μιλήσω μα δε μιλάς
στέκεις βουβό και με κοιτάς
τόση σιωπή σε πέταλα μοιρασμένη
πέταλα πολλά να ακουμπά η βροχή
να ξαποσταίνει


Τι Θεία Πρόνοια κι αυτή,
κάπου πρέπει κι η βροχή ν' αναπαυθεί!


όμως δε σε αγγίζει άλλος κανείς
είναι το τίμημα σου
χάδι δε γεύτηκες ποτέ
μόνο στα όνειρά σου


γλυκό μου τριαντάφυλλο
γλυκό του κουταλιού οι στιγμές σου
στάλες δροσιάς τα δάκρυα σου
δροσοσταλίδες της αυγής στο άρωμά σου
πίνακας ακριβός η ομορφιά σου
που φεγγοβολά

στα μάτια της ψυχής που σε διαβάζει
και σε αποζητά
ακριβό μου τριαντάφυλλο μη ξεμακραίνεις
μείνε τη ζωή να ομορφαίνεις

2 σχόλια:

  1. Aγαπητή μου Μαργαρίτα.
    Πραγματκά ένας πίνακας ακριβός η ομορφιά του.
    Και μακάρι να γίνει ακουστή η ευχή σου.
    Να μην ξεμακρύνει. Να μείνει το πανέμορφο τριαντάφυλλο για να κάνει τη ζωή μας πιό όμορφη.
    Την καλησπέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλέ μου φίλε... με συγχωρείς για την αργοπορημένη μου απάντηση, μα ένας πολυήμερος κι εξαντλητικός πυρετός με έβγαλε εκτός!!! Να είσαι πάντα καλά και σ' ευχαριστώ!!!

      φιλιά ***

      Διαγραφή